Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΛΙΜΝΗΣ
αυτός
και κοντοστάθηκε
είναι ο δρόμος της λίμνης
είπε με τη σιγουριά
και τη βεβαιότητα του αναπότρεπτου
έδειξε μακριά
κι ακίνητος
ήδη τον περπατούσε
ήδη πως τον περπάτησε από παλιά
πως χάθηκε μέσα σ' αυτόν
άφησε να φανεί
ΑΡΚΤΟΣ
πώς άξαφνα
αρκούδα χάνεται
αλαφιασμένη
από θόρυβο που άκουσε
και τρέχει
μες σε βαλανιδιές να κρυφτεί
σε μονοπάτια απρόσιτα
μακριά από
σκιά των ανθρώπων
ΟΡΥΧΕΙΑ
σμήνος παπαρούνες
κουρνιασμένες
σε αποθέσεις χώματος
που τώρα περισσεύουν
γη που έγινε περιττή
αφότου εκριζώθηκε
ΕΡΩΣ
όπως πουλί
ψάχνει
το σπίτι του να βρει
και δεν το βρίσκει
το δέντρο του ψάχνει
και του το' χουν κόψει
ΔΕΝΤΡΟ
έστεκε κι αγνάντευε
τη λίμνη πέρα
μισό ξερό
μισό χλωρό
και ο κορμός
στην όχθη
ΒΟΪΟ
έτοιμη η κληματαριά
γερμένη τσαμπιά
να 'χει ίσκιο
η απουσία
όταν πικραίνεται
ΜΕΛΑΝΟΜΟΡΦΟΣ
αγγείο
είθισται
μελανόμορφο
τις πίκρες την εγκατάλειψη τον όξο τη χολή
να περιέχει τον ίδιο
τον θάνατο
στήλη
ο έρωτας
επιτύμβια
ΧΕΙΜΑΔΙΤΙΔΑ
φωνές πουλιών
επαπειλούμενων
σε λίμνη μυστική
που καταφύγαν
γύρω βουνά
σαν τείχη τη φυλάγουν
κόρη
χτισμένη
σε καστρόπυργο
ΚΑΡΟ
σαν κάρο φορτωμένο
την παγωμένη λίμνη θα σταθεί
θα την περάσει
με τον φόβο της ρωγμής
που θα τον αψηφήσει
παρά το άχθος των αιώνων
παρά της θλίψης
ΕΠΙΣΤΟΛΗ
του Νίκου
αν μπορέσεις
όσο ακόμα είμαι στη ζωή
δώσε μου τη χαρά
να σε δω
είπε ο Άγιος της Καισάρειας
στον Αμφιλόχιο
και εκείνος
έσκυψε πάνω από την επιστολή του φίλου του
κι άφησε το άρρηκτο να συμβεί
ΕΛΑΦΙ
ήτον οπωσδήποτε ελάφι. έτρεχεν εις τον κάμπον διέσχιζεν
τους δρυμούς ελάνθανε παραχθίως εις τας λίμνας. ήτον
αλαφιασμένο. ουδείς ήξευρεν το διατί. ετούτο εννόει ότι
ανεζήτει το φως. κρυφίως εκ των άλλων αφαρπαζόταν εις
τα ουράνια δίχως ουδείς να υποψιαστεί έστω την αφαρπαγή του.
έδινε σαφώς την εντύπωση του πόνου όπως τούτος
αυλάκωνε το μέτωπόν του, ωστόσο επ' ουδενί δεν αφηνόταν
εις το κράτος του. με οιονδήποτε απόθεμα γαλήνης τού είχε
απομείνει εκραταίωνε το φως το ανέσπερο. ήθελεν ημπορούσε
να διαρρήξει το μαγνάδι του σκότους. ήθελεν ημπορούσε να
σκηνώσει η αγάπη. εζήτει τα αδύνατα. ήτον μαχητής. ασφαλώς
ουδέποτε νικητής. μαχητής όμως ναι. δύναται ο δρυμός
ολάκερος να το βεβαιώσει.
Όλγα Ντέλλα, φύλλο σκουριάς, αγιάρι, Χίος 2020
[εκτός εμπορίου]
Η ΟΛΓΑ ΝΤΕΛΛΑ γεννήθηκε τον Νοέμβριο του 1973 στον Πειραιά και ζει στη Δυτική Μακεδονία. Έγραψε:
"Αθιβολές", ποίηση, εκδόσεις Το Ροδακιό, 2002
"Άκος ψυχής", ποίηση, εκδόσεις Το Ροδακιό, 2007
"Της αλυπίας είναι η χώρα", ποίηση, εκδόσεις Ιδαλγός, Πτολεμαΐδα, 2009
"Το παραμύθι της ιτιάς και του ποταμού", παραμύθι για μεγάλους, εκδόσεις Ιδαλγός, Πτολεμαΐδα, 2012
"Η ελεημοσύνη της γραφής. Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης", λογοτεχνικό δοκίμιο, εκδόσεις Ιδαλγός, Πτολεμαΐδα, 2014
"Φύλλο σκουριάς", ποίηση, εκδόσεις αγιάρι, Χίος, 2020 [εκτός εμπορίου]
"Το νήμα", αφήγημα, εκδόσεις Το Ροδακιό, 2021
"Κήπος", ποίηση, εκδόσεις αγιάρι, Χίος, 2023 [εκτός εμπορίου]
"Πίνακας λέξεων των ποιημάτων του Ανδρέα Εμπειρίκου" [ανέκδοτη μεταπτυχιακή εργασία, 2004, Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας]
"Η μεταφυσική διάσταση στην ποίηση του Κώστα Μόντη" [ανέκδοτη διδακτορική διατριβή, 2012, Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας]
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου